Supplementen voor je hond: eerst de basis, dan het potje

Pietje uit de straat zweert erbij. Sinds zijn hond een paar druppeltjes van supplement X krijgt, komt hij toch echt een stuk soepeler overeind.

En Thea van de hondenclub? Die vertelt enthousiast dat haar hond sinds poedertje Y écht veel minder vaak diarree heeft.

Herkenbaar?

Begrijp me niet verkeerd. Het zou perfect kunnen dat die supplementen voor deze honden iets hebben gedaan. Misschien was er daadwerkelijk ergens een tekort, of bevatte het supplement een stof waar die specifieke hond op dat moment baat bij had.

Maar daar zit voor mij precies het punt.

Wat voor de hond van Pietje werkt, hoeft helemaal niet te zijn wat jouw hond nodig heeft.

En toch zie ik supplementen ontzettend vaak op precies die manier gebruikt worden.

You can't pill out of a bad diet

Zeker binnen de hondensport zie ik het veel.

We willen onze honden zo goed mogelijk ondersteunen en gaan op zoek naar dat kleine beetje extra. Iets voor de spieren. Iets voor de gewrichten. Een poeder voor sneller herstel. Een olie voor de vacht. Nog iets voor de darmen.

En voor je het weet staan er vijf potjes op het aanrecht. Soms ook nog behoorlijk dure potjes.

Maar tegelijkertijd wordt er nauwelijks gekeken naar wat er iedere dag in de voerbak terechtkomt. En dat vind ik ergens best bijzonder.

Want als die basis niet goed zit, gaat geen enkel poedertje, pilletje of druppeltje dat voor je oplossen.

You can't pill out of a bad diet.

Je kunt ontzettend veel geld uitgeven aan supplementen voor spieren, gewrichten en herstel, maar wanneer de voeding daaronder niet aansluit bij wat jouw hond nodig heeft, beginnen we eigenlijk aan de verkeerde kant.

Betekent dat dat ik tegen supplementen ben?

Absoluut niet. Sterker nog: ik denk dat supplementen enorm waardevol kunnen zijn.

Maar voor mij zit er een groot verschil tussen gericht supplementeren en gewoon iets toevoegen omdat je ergens hebt gelezen dat het gezond zou zijn.

Een goed gekozen supplement kan een mooie aanvulling zijn op een uitgebalanceerd voedingspatroon. Voeding en suppletie kunnen elkaar zelfs versterken. Maar daarvoor moet je wel weten waarom je iets toevoegt.

Niet:

"Dit schijnt goed te zijn voor de gewrichten."

Maar:

"Mijn hond krijgt op dit moment dit binnen via zijn voeding, heeft onder deze omstandigheden behoefte aan dit en daarom kies ik voor deze aanvulling."

Dat is voor mij een totaal andere benadering.

Meer is niet automatisch beter

Misschien is dit wel een van de belangrijkste dingen die ik hierover wil meegeven. Bij supplementen denken we al snel:

baat het niet, dan schaadt het niet.

Maar zo simpel werkt voeding helaas niet. Voedingsstoffen werken niet allemaal los van elkaar. Ze beïnvloeden elkaar en kunnen bijvoorbeeld elkaars opname versterken of juist tegenwerken. Een overmaat van een bepaalde voedingsstof is daarom niet automatisch onschuldig.

Zomaar verschillende supplementen met elkaar combineren zonder te weten wat er al in de basisvoeding zit, is dus niet per definitie een goed idee.

Dat etiket met "ondersteunt spieren en gewrichten" vertelt tenslotte niet of jouw hond datgene wat erin zit ook daadwerkelijk extra nodig heeft.

Wanneer vind ik supplementen dan wél interessant?

Voor mij zijn er grofweg drie situaties waarin suppletie echt een mooie plek kan krijgen voor gezonde honden. Ik heb het hier niet over therapeutische suppletie want dat is echt een andere tak van sport.

1. Wanneer je met voeding nét niet komt waar je wilt zijn

Mijn voorkeur gaat in eerste instantie altijd uit naar voeding en whole foods. Maar soms kun je een voedingspatroon optimaliseren tot je een ons weegt en blijft er toch ergens een klein stukje over. Dat volledig proberen op te lossen met voeding kan dan onpraktisch of ontzettend duur worden. Op zo'n moment kan een gericht gekozen supplement juist een hele fijne oplossing zijn.

2. Wanneer je niet alleen wilt voldoen aan de basis

Er zit wat mij betreft ook verschil tussen een voedingspatroon dat simpelweg voldoet aan de minimale behoeften en voeding waarmee je probeert een hond zo optimaal mogelijk te ondersteunen.

Of zoals ik het zelf heel mooi vind:

Thrive instead of survive.

Daarom is het voor actieve honden, maar eigenlijk voor elke hond goed om verder te kijken dan de vraag: krijgt hij genoeg binnen?

Ik wil weten of de voeding ook past bij wat we lichamelijk en mentaal van die hond vragen, daar hoef je hond niet perse heel erg actief voor te zijn. Het gaat hier ook om de fysiologische processen die je hond doorloopt. En daar kan gerichte suppletie onderdeel van zijn, om je hond net dat beetje extra's te geven zodat hij niet alleen maar overleeft.

3. Bij hogere lichamelijke belasting

Dit is natuurlijk het stuk dat ik binnen Pawerful ontzettend interessant vind. Wanneer we ervoor kiezen om met onze honden te sporten, stellen we andere eisen aan hun lichaam.

Spieren moeten herstellen. Gewrichten worden belast. De energiebehoefte kan veranderen. Hydratatie speelt een grotere rol. Dan kan net dat beetje extra ondersteuning absoluut interessant zijn.

Maar opnieuw:

Bovenop een complete en uitgebalanceerde basis. Niet ter vervanging ervan.

Maar hoe weet je dan wat jouw hond nodig heeft?

En precies daar wordt het lastig. Want er is zó ontzettend veel te koop.

Voor de darmen. Voor de gewrichten. Voor spieren. Voor weerstand. Voor stress. Voor de vacht. Voor herstel. Voor senioren. Voor sporthonden.

De ene hype is nog niet voorbij of het volgende ingrediënt wordt alweer als dé oplossing gepresenteerd. En ik snap heel goed waarom we daarvoor gevoelig zijn. We willen het beste voor onze honden.

Als iemand dan vertelt dat één poedertje zijn hond ontzettend heeft geholpen, denk je al snel:

"Misschien moet ik dat dan ook eens proberen."

Dat komt meestal uit iets heel moois: de wens om je hond zo goed mogelijk te ondersteunen. Alleen zou ik die vraag graag omdraaien.

Niet:

"Welk supplement kan ik mijn hond geven?"

Maar:

"Wat heeft mijn hond nodig?"

En pas daarna kijken we of daar überhaupt een supplement voor nodig is.

Geen kast vol potjes, maar een plan

Dat is ook precies waar ik met Pawerful naartoe wil. Niet zomaar adviseren welk potje je kunt kopen, maar eerst kijken naar het volledige plaatje: wat eet jouw hond nu, wat krijgt hij daarmee binnen, wat ontbreekt er eventueel en wat vraag je van zijn lichaam?

Voor een huishond die dagelijks een paar rustige wandelingen maakt, ziet dat plaatje er misschien heel anders uit dan voor een hond die meerdere keren per week agility traint, canicross loopt of wedstrijden doet.

En zo hoort het wat mij betreft ook. Geen supplement omdat "iedereen op de club het gebruikt". Geen vijf verschillende potjes voor vijf verschillende problemen. Maar voeding en eventuele supplementen die passen bij jouw hond, zijn voeding, zijn levensfase en wat jullie samen ondernemen.

Want supplementen kunnen ontzettend waardevol zijn.

Als je tenminste weet waarom je ze geeft.

Twijfel je of jouw hond iets extra's nodig heeft?

Zie jij zelf inmiddels ook door de potjes, poeders en druppeltjes het bos niet meer? Dan kijk ik graag met je mee. Niet met als doel om zoveel mogelijk supplementen toe te voegen, maar juist om te kijken naar de basis. Wat krijgt jouw hond al binnen, wat heeft hij nodig en waar kan eventueel nog winst worden behaald?

Zodat je niet zomaar iets geeft omdat het "goed zou zijn", maar bewust kiest voor wat bij jouw hond past.