De eerste stap is gezet: module 1 ✔

Afgelopen weekend heb ik mijn laatste opdrachten van de eerste module van mijn opleiding tot integraal voedingstherapeut voor honden ingediend. Vandaag had ik even een moment waarop ik terugkeek op alles wat ik de afgelopen twee maanden heb geleerd. Tegelijkertijd moest ik denken aan een aantal vragen die ik sinds de start van deze opleiding best regelmatig krijg. Ik vond het daarom leuk om mijn gedachten hierover eens op papier te zetten en jullie daarin mee te nemen.

Hoe gaat het met de opleiding?

Misschien wel de meest gestelde vraag van de afgelopen maanden, en daar kan ik oprecht op antwoorden dat het tot nu toe heel erg goed gaat. Ik heb al ontzettend veel geleerd en ben ook tot heel veel nieuwe inzichten gekomen. Achteraf ben ik vooral heel blij dat ik de stap heb gezet om me daadwerkelijk in te schrijven, ondanks alle twijfels die ik vooraf had.

Waarom ben ik hier eigenlijk aan begonnen?

De reden waarom ik met deze opleiding ben begonnen zijn eigenlijk mijn eigen honden en mijn passie voor hondensport.

Ik geef mijn honden niet alleen te eten zodat ze kunnen overleven. Ik geef ze te eten zodat ze zich goed voelen, gezond blijven en het beste uit zichzelf kunnen halen. Het is mijn keuze om met mijn honden te sporten, dus vind ik ook dat het mijn verantwoordelijkheid is om ze daarin zo goed mogelijk te ondersteunen.

Wanneer ik naar de hondensport kijk, zie ik gelukkig steeds meer aandacht voor zaken zoals fitness, spieropbouw en blessurepreventie. Daar zijn we met z'n allen echt mooie stappen aan het zetten. Maar voeding? Daar hoor ik eigenlijk nog verrassend weinig over. Terwijl voeding uiteindelijk wel de basis vormt van alles wat een hond doet.

Onze honden krijgen alleen wat wij ze voorschotelen. Zij hebben daar zelf geen keuze in. Juist daarom vind ik dat wij de verantwoordelijkheid hebben om daarin zo goed mogelijke keuzes voor ze te maken.

Heb ik iets veranderd voor mijn eigen honden?

Maar met stip op één staat toch wel de vraag of ik voor mijn eigen honden al dingen heb veranderd sinds ik met deze opleiding ben gestart.

Het korte antwoord daarop is: ja.

Het lange antwoord is iets ingewikkelder.

Mijn honden aten, en eten op dit moment nog steeds, een kwalitatief goede brok aangevuld met functionele toppings zoals groenten, fruit, vette vis en eieren. En eerlijk? Daar was ook een goede reden voor.

Net als iedereen lijkt mijn dagen vaak minder uren te bevatten dan ik nodig heb om alles gedaan te krijgen wat ik wil doen. Trainingen, wedstrijden, reistijd, dagelijkse wandelingen, huishouden, koken... en de baas wil ook nog graag dat ik 32 uur per week werk.

Tja, dan is het ergens ook wel prettig als het voeren van de honden gewoon makkelijk en efficiënt kan.

Daarnaast zitten er ook praktische uitdagingen aan het voeren van verse voeding. We hebben een relatief kleine vriezer. Wat doe je tijdens vakanties? Of tijdens wedstrijdweekenden met de caravan? En wat als iemand anders tijdelijk voor je honden moet zorgen?

Dat waren eigenlijk allemaal redenen waarom ik tot nu toe geen stap richting vers voeren had gezet.

Toch merk ik dat mijn kijk op voeding de afgelopen maanden behoorlijk is veranderd.

Niet omdat iemand mij heeft verteld dat ik iets verkeerd deed. Ook niet omdat ik van de ene op de andere dag overtuigd ben geraakt van een bepaalde visie. Maar simpelweg omdat ik steeds meer ben gaan begrijpen welke rol voeding kan spelen in de gezondheid van een hond.

Daardoor voelt de keuze die jarenlang logisch en praktisch voelde voor mij persoonlijk niet meer helemaal passend.

En nee, dat betekent niet dat de praktische bezwaren ineens verdwenen zijn. Sterker nog, ik heb het drukker dan ooit sinds ik met deze opleiding ben begonnen. Maar ik merk wel dat die praktische bezwaren voor mijn gevoel inmiddels minder zwaar wegen dan de voordelen die ik zie in verse voeding.

Dat betekent niet dat mijn honden morgen ineens volledig op vers staan. Sterker nog, ik ben zelf ook nog volop aan het uitzoeken hoe dat er in de praktijk uit gaat zien. Maar het is wel een richting waar ik steeds meer naartoe beweeg.

En voordat mensen denken dat ik nu anti-brok ben geworden: absoluut niet.

Met het voeren van een kwalitatief goede brok is oprecht helemaal niets mis. Sterker nog, het voeren van vers vlees zonder voldoende kennis of zonder de juiste toevoegingen kan uiteindelijk meer tekorten veroorzaken dan een goede complete brok.

Daarnaast zijn er ontzettend veel redenen waarom iemand voor brok kiest. Tijd, budget, opslagruimte, vakantie, gemak of simpelweg omdat het goed werkt voor hun hond.

En eerlijk gezegd denk ik dat we uiteindelijk allemaal hetzelfde willen: het beste voor onze honden.

Iedereen maakt daarin de keuzes die passen bij de kennis, mogelijkheden en omstandigheden die op dat moment beschikbaar zijn. Voor heel veel mensen is brok daarin een uitstekende keuze.

Alleen merk ik dat het voor mij persoonlijk steeds minder de keuze is die het beste aansluit bij mijn eigen visie op voeding.

En hoe nu verder?

Na het afronden van deze eerste module (of ja... laten we eerst maar even afwachten of ik hem daadwerkelijk heb gehaald 😉) is mijn motivatie in ieder geval alleen maar groter geworden.

Ik kijk er enorm naar uit om verder te leren, nieuwe inzichten op te doen en nog meer te ontdekken over de rol die voeding speelt in de gezondheid en prestaties van onze honden.

En natuurlijk ga ik jullie daarin meenemen.

Niet omdat ik mensen wil vertellen wat ze moeten voeren, maar omdat ik het mooi vind om anderen te inspireren om af en toe eens met een nieuwsgierige en kritische blik te kijken naar wat er dagelijks in de voerbak van hun hond belandt.

Dus als je dat net zo interessant vindt als ik, blijf vooral meelezen.

Liefs,

Shana 🐾